อัตตาหิ อัตโน นาโถ
ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
การไม่มีใครอยู่ข้างๆ คอยเดินไปพร้อมเรา แน่นอน มันโดดเดี่ยว มันเหงา มันเศร้า แต่เราก็ต้องพึ่งสองขาตัวเองก้าวเดินไป พยายามประคองตัวเองไม่ให้หมดแรง ไม่ให้ท้อ เพราะไม่แน่ หนทางข้างหน้า อาจมีคนที่เรามองหา รออยู่ก็ได้